MILAN - KUNDERA : 1-0

START...

2007-05-10T04:35:00.000+03:00

wearing purple
wearing purple
start
wearing purple for me now

back.
like an evil monkey waving a steak knife

it is just a matter of time

ps:kala, o thanos kaliwras pou exei xa8ei?

Μαλακιες όπως πάντα

2007-05-09T12:59:00.000+03:00

καλα, επρεπε να δειτε την ουρα στην τουαλετα...

1)Η απόλυτη ευτυχία για σας είναι;

Ψιλομαλακία η πρώτη ερώτηση...

2)Τι σας κάνει να σηκώνεστε το πρωί;

Το φα# ο φιόγκος/ο ρούχλας είναι λα/ο σεβαστιανος διηγείται στην γραμμή του σι και στο μι τραγουδάει παραμύθια η μελιά

3)Η τελευταία φορά που ξεσπάσατε σε γέλια;

http://www.vamvax.net/

4)Το βασικό γνώρισμα του χαρακτήρα σας είναι;

είμαι πολύ ευαίσθητος.
(ε μα ειναι ερωτήσεις αυτές ρε παιδια...)

5)Το βασικό ελάττωμά σας;

μου αρεσουν οι Roxette

6)Σε ποια λάθη δείχνετε τη μεγαλύτερη επιείκεια;

σε αυτά που κάνει η άμυνα της Milan

7)Με ποια ιστορική προσωπικότητα ταυτίζεστε περισσότερο;

με τον D.B. Cooper

8)Ποιοι είναι οι ήρωές σας σήμερα;

o Μανώλης Μαυρομμάτης και ο Δακούτρος

9)Το αγαπημένο σας ταξίδι;

Balado, near Kinross

10)Οι αγαπημένοι σας συγγραφείς;

rimbaud.buk.robbins.twain.hunter.mailer.ellroy.vian.

11)Ποια αρετή προτιμάτε σε έναν άντρα;

να μην ακούει Πάριο

12)... και σε μια γυναίκα;

να μην λέει "αμαν με αυτη την μπάλα..."

13)Ο αγαπημένος σας συνθέτης;

waits

14)Το τραγούδι που σφυρίζετε κάνοντας ντους;

To Μπριγιόλ του Μπουλά. Αλλα δεν ξέρω να σφυρίζω.

15)Το βιβλίο που σας σημάδεψε;

Une Saison en Enfer
Kingdom Of Fear
Erections, Ejaculations, Exhibitions, and General Tales of Ordinary Madness

16)Η ταινία που σας σημάδεψε;

Wild at Heart
Rumble Fish

17)Ο αγαπημένος σας ζωγράφος;

Caravaggio
Τους σύγχρονους δεν τους καταλαβαίνω.
Επειδή είμαι άμπαλος.
Με την ζωγραφική.

18)Το αγαπημένο σας χρώμα;

μαυρο.μοβ.

19)Ποια θεωρείτε ως τη μεγαλύτερη επιτυχία σας;

την τετραπλή τρίπλα στην ίδια φάση σε αμυντικό της Scoda

20)Το αγαπημένο σας ποτό;

Τι άλλo έχετε;

21)Για ποιο πράγμα μετανιώνετε περισσότερο;

μεγαλη ιστορία

22)Τι απεχθάνεστε περισσότερο απ' όλα;

Τον Bon Jovi, τον Φίλιπα τον Κόλινς και τα ψηλοκάβαλα παντελόνια.
Και τους νεο-χίπηδες.

23)Όταν δεν γράφετε, ποια είναι η αγαπημένη σας ασχολία;

μπάλα

24)Ο μεγαλύτερος φόβος σας;

να μην έχω φίλους

25)Σε ποια περίπτωση επιλέγετε να πείτε ψέματα;

στις -οποιεσδήποτε- αρχές.

26)Ποιο είναι το μότο σας;

ο κόσμος δεν γαμάει καλά. αυτό είναι το πρόβλημα.

27)Πώς θα επιθυμούσατε να πεθάνετε;

βασικά, ψιλοπροσπαθώ να το αποφύγω

28)Εάν συνέβαινε να συναντήσετε τον Θεό, τι θα θέλατε να σας πει;

εχετε παραγγείλει;

29)Σε ποια πνευματική κατάσταση βρίσκεστε αυτόν τον καιρό;

magico milan vinci per noi
φέρτε το 7ο...

Τι αυτό ήταν;
Ψιλομαλακία...

ωρα περασμενη και ατελειωτη

2006-07-25T03:07:00.000+03:00

Πρώταπόλα. ΔΕΝ μοιάζω με ιρλανδό γύφτο.
Δηλαδή μοιάζω αλλά ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ.
Αυτό μπορεί να το επιβεβαιώσει και ο Marky, γιατί αυτός στο κάτω κάτω μύρισε και τα χέρια μου και είπε ότι δεν μυρίζουν λάχανο.
Φάκιν Τζουλάη εντ γουη αρ στιλ γουέτιν φορ ζε ζέρμανς το κομ.
Μετά πάλι έχουμε και τον Πωλ. Παίζει μπάσο στους Imaginaries.
Όπως και εμείς άλλωστε. Όχι ότι εμείς παίζουμε μπάσο αλλά στην ουσία δεν παίζει ούτε αυτός. Αλλά αυτό δεν μας εμποδίζει να κατουράμε δίπλα στην Drew Barrymore. Debs. Sweet Jesus.
Ο Ζιντάν κουτουλάει τον Ματεράτσι την ώρα που οι Primal Scream μας παίρνουν το κεφάλι για την συλλογή τους. Μετα οι Who.
Ακριβώς, αυτοί.
Καλά παιδιά και με μέλλον μπροστά τους. Μακάρι ο χρόνος να μην με διαψεύσει.
O Stevie μίλησε: Ela moro moy, hestika.
Οι Σκοτσέζοι είναι ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ. Και πίνουν.
Yeah, they do that...

Πραγματικα μια καταθεση ψυχης για να επιστρεψουμε στο ατονικο συστημα. Δυο μαλακες ειμεθα που επιστρεψαμε στα πατρια μετα απο οβερλοουντ Σκωτιας. Βροχα, μπυρα, ηλιο για την γλυκα, σαπια μπιφτεκια, παρασκηνιακο ποδοσφαιρο και να μαστε καλα και του χρονου.
Διοτι φιλες και φιλοι αν δεν πεθανουμε στην κοιλαδα του μεθυσου που θα πεθανουμε? Στην πλατεια Εξαρχειων?Οχι δα.
Ανακαλυψαμε καζινο στο sky network. Ανακαλυψαμε ωραια κορασιδα στην γωνια απο το σπιτι της αδερφης μου που πουλαγε ξυδια. Ανακαλυψαμε σκυλια. Στο προβιντενζ αρινα. Κι εγω διαλεγα παντα το τελευταιο. δεν ξερω πως στον πουτσο. 26 κουρσες. 24 τελευταια σκυλια γαμω τον μπογια μου μεσα.
Στην τελικη πηγαμε σε μια λιμνη που πουλαγε παγακια και εμεις ειμασταν με τα πουλοβερια. Τσιτσιδα τα ντοπια να πλατσουριζουν. Μυδια και λουκανες.
Μα τι λετε κυριε?
Ρε φαε που σου λεω.
Μα μυδια?
Ναι.
Και λουκανα μαζι?
Αμα σου λαλησω τα κωλοβαρδουλα...
Εχετε δικιο θα τα φαω κι αυτα.
ετσι...

Διοτι φιλες και φιλοι δεν τους χαλασε. Τους λαμπαδηδρομους της ματωμενης σπληνας. Του σκισμενου νεφρου. Του τσαμπουκαλεμενου τυχαρπατισμου.
Οχι.

Υπογραφουν
Τζην Μητς Τονικ
Τζηζους Τιττυ φακιν και λοιπα
Βοηθεια μας

αναθεμα τις φωτο γαμω. πουτανα τεχνολογια. θα επιστρεψουμε.

Τον Λενε Μπιφτεκη Και Εχει Κορμι

2006-06-27T18:25:00.000+03:00

- Ξεσκιουζ μι πληζ...
- Οριστε?
- Θα κανετε λιγο πιο εκει να κατσω?
- Γιατι?
- Γιατι θελω να κατσω
- Που?
- Εκει
- Κι εγω εκει καθομαι
- Ναι αλλα χωραω κι εγω
- Σε ποιο παραλληλο συμπαν?
- Δεν σας εννοησα...
- Κι εγω δεν σε ζυγισα αλλα δεν θα ανοιξω και κουβεντα
- Τι να ανοιξετε?
- Φυλ(λλλλλλ)ο.
- Για τι πραγμα?
- Για μουσακα
- Ο μουσακας δεν θελει φυλ(λλλλλ)ο
- Ναι γιατι εισαι και επιλεκτικος εσυ. Αμα λαχει βαζω και κουρκουμπινια εσενα τι σε κοπτει? εσυ θα τον φας?
- Αν σας περισσευει καμια γωνιτσα
- Ελικοδρομιου?
- Παντα
- Ατυχησατε. Μεχρι και κρι κρι εχω. Απο το παρκο.
- Σαντουιτς?
- Οχι ενα ανθυπο-Ροκετ θα σας προτεινα για ευκολη προσβαση
- Τα κρι κρι δεν εχουν ροκετ
- Εχουν αν ειναι στα ψυγεια της Νασα
- Εισαστε φιλος της οικογενειας Φασουλα?
- Και της οικογενειας Ρωμανιδη αλλα στα παπαρια σας
- Οντως. Παρεπιπτοντως Νασα η Μασα?
- Δεν ασχολουμαι με τα προσωπικα τους κυριε
- Και πολυ καλα κανετε εχω να σας πω. Το ονοματακι σας δεν προλαβα
- Ειναι γρηγορο το μπουρδελακι. Συνηθως δεν προλαβαινω ουτε την χειραψια. Μπιφτεκης Γεωργιος. Της Ψησταριας και του Μπριτσολα.
- Του Μπριτζολα ειπατε?
- Μπριτσολα
- Ε τοτε να κατσω πιο περα
- Αμα σου λεω

Και ο δρομος προς την δοξα συνεχιζεται.

Σου-τιεν

Dribble & Drink - Ενα blog για την ευγενική τέχνη της μπάλας

2006-06-06T13:14:00.000+03:00

Μέχρι το τέλος του Παγκοσμίου Κυπέλλου, το εδώ site θα υπολειτουργεί.
Θα πίνω τις αμίτες μου στο www.dribblendrink.blogspot.com μαζί με μερικά πολύ καλά παιδάκια.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

2006-05-31T18:48:00.000+03:00

Αυτο το πραγμα φιλες και φιλοι θελω να σας δειξω, ελαχιστες ημερες πριν ξεκινησει το Μουντιαλ στην Γερμανια.
Οχι για να μας ξυπνησει μνημες Αργεντινης και να πληγωσω τον συντροφο.
ΑΛΛΑ. Σε καμια περιπτωση δεν θα επιτρεψω στις επερχομενες συναντησεις για την παρακολουθηση των αγωνων, την παρουσια αυτης της σατανικης ουσιας.
Αυτη η απαισια ουσια που μοιαζει με αχνη ζαχαρη αλλα παραδοξως δεν ειναι (προσοχη στα κορν φλεικς και τον καφε λοιπον) κανει κακο.τζιζ.φτου κακα.
Σε οποια περιπτωση, αν χρειαζεται ντε και καλα να φερετε μαζι σας, ας γινει γνωστο οτι δεν δεχομεθα ποσοτητες κατω των 10-15 γραμμαριων. Το Μουντιαλ ειναι γιορτη ενοτητας των λαων. Μονο τον κωλο σας θα κοιταξετε? Εμεις δηλαδη που παλευαμε στις τουαλετες του Synch ειμεθα μαλακες? Οχι δα. Για ετουτο σας λεω. Προσοχη και πανω απο ολα...οικογενειακη αμοσφαιρα.
Σας ευχαριστω για τον χρονο σας.

Τζισουςτιτιφακινκραιστ
Προεδρος επιτροπης τελειωμενων "ο καλος υπνος απο την μπαρα φαινεται"

Υ.Γ. Δεχομεθα και πραγματικη αχνη ζαχαρη για δεν πινουμε καφε και αν θελει καποιος δεν θα εχουμε να δωσουμε.

ΑΠΟΛΥΘΗΚΑ ΣΤΡΑΒΑΔΙΑ...

2006-05-30T13:46:00.000+03:00

το κορμί μου θέλει χάδια

Με ένα λιτό ανακοινωθέν, γνωστή αθηναική ΚΑΕ ανακοίνωσε το τέλος της συνεργασίας της με τον γνωστό Αυστραλοκροάτη σούτινγκ γκαρντ Γιαν Μιτς Τόνιτς.

Μεταξύ άλλων ανέφερε: "Σεβόμαστε την επιθυμία του αθλητή Τόνιτς να παρακολουθήσει το mundial ανενόχλητος, καθώς και να επιδοθεί στο αγαπημενό του σπόρ αυτό της μπυροποσίας. Να είναι σίγουρος ότι οι πόρτες της ΚΑΕ θα είναι πάντα κλειδαμπαρωμένες για αυτόν. Του ευχόμαστε καλή συνέχεια και να ψοφήσει στους δρόμους σαν το σκυλί στο αμπέλι"

Ο Τόνιτς απο την πλέυρα του αρκέστηκε στο λακωνικό σχόλια "εντάξει είμαστε..."

ΥΓ: Λοιπόν κουφάλες λαστ γουόρνινγκ.
Αύριο ανεβαίνει το dribble&drink.
Στέην ιν τιουν φορ φέρδερ ινφορμεησιον.
Με άλλα λόγια τσεκάρετε κανά μεήλ αύριο.

VAMOS ARGENTINA ΓΑΜΩ ΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΟΥ

Τον Λενε Μπιφτεκη

2006-05-23T00:13:00.000+03:00

-Και λεγεστε?
-Μπιφτεκης Γεωργιος της Ψησταριας και του Μπριτσολα
-Του Νικου του Μπριτσολα?
-Μαλιστα κυριε.
-Και της Σπατουλας της Ψησταριας?
-Σπατούλας.
-Συγγνωμη αλλα δεν εχει τον(ννννν)ους
-Ναι το ξερω. Πουλανε πιο κατω.
-Ποσο τους εχουνε?
-Κανα δυο κιλα
-Οχι λεω ποσο τους εχουνε. Τους τον(ννννν)ους
-Κανα δυο κιλα λεμε. Τρουενο. Δινεις δυο κιλα παλαια τευχη Τρουενο και σου δινουν τους τον(ννννν)ους.
-Αχα. Και γιατι Τρουενο? Το Μπλεκ δεν του κανει?
-Του ειχε παιξει καποιος μπινια με κατι τευχη απο τα οποια ελειπε το Κουτσα Κουτσα προς την Δοξα
-Μαλακια. Και τα πηρε ε?
-Ε λογικο δεν ειναι? Σαν να σου δινουν Σπαιντερ Μαν χωρις πορτοκαλι χαρτι.
-Υπερβολες...
-Καθολου κυριε.
-Καλα καλα. Περιπετεια δεχεται?
-Το ειδος η το περιοδικο?
-Το περιοδικο. Για το ειδος δεν ειμαι σιγουρος. Μονο κατι ακυκλοφορητα του Μπο Σβενσον εχω.
-Βι Ειτς Ες?
-Οχι. Μπεταμαξ.
-Για κοροιδα ψαχνεις?
-Τελος παντων τα περιοδικα τα δεχεται?
-Ναι αλλα μονο με Ομπραξ. Τον Καπτεν Μαρκ τον εχει για μαλακα.
-Γιατι?
-Δεν γουσταρει Λυκους του Ονταριο. Του θυμιζουν τους Λυκους της ΗΛΤΕΞ που τον ειχανε κοψει. Αδικια. Δεξι μπακ ηταν το παιδι και τον εβαλαν πασαδορο στην ομαδα βολευ.
-Τους αλητες...
-Γαμησε τα. Λοιπον εχεις Ομπραξ?
-Πρεπει να εχω.
-Χωσου.
-Ευχαριστω...της Σπατουλας ειπαμε εισαι γιος?
-Της Σπατούλας.
-Σε φχαριστω.
-Χαιρετισματα πεστου.

Και το μπιφτεκι τσουλησε στο αυλακι.
Σου-τιεν.

LAST CHANCE FOR ACTION !

2006-05-11T20:38:00.000+03:00

120 ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΕΣ ΑΛΚΟΟΛ ΣΥΝΙΣΤΟΥΝ:

www.lastchanceforaction.blogspot.com

we got sounds and sights and marvels to delight your eyes and ears, and you ll be able to see and hear the very best of those at Closer (Ippokratous & Vatatzi) - Friday May 19th

(εδώ, ο Shane McGowan βγάζει το ψωμί του)

Την μέρα που πέθανε το τηλέφωνο

2006-05-09T22:55:00.000+03:00

(φωτ.Εξάρχεια.Αύγουστος.2006)

Καθόταν με τις ώρες σαν μαλάκας, άκουγε ραδιόφωνο και κοιτούσε τον τοίχο
Οι σοβάδες έπεφταν σιγά-σιγά
Μέσα σε ένα δωμάτιο γεμάτο καλοκαιρινή ζέστη
Και κάπνιζε
Έξω περνούσαν αμάξια, γυναίκες, η νύχτα, η τύχη του.

Σκέφτηκε τα πόδια της, ήπιε την τελευταία γουλιά από το μπουκάλι και άρπαξε το τηλέφωνο
“Ποιος ξέρει”, είπε από μέσα του, “ίσως φέρει και τίποτα να πιούμε…”

Άκουσε έξω ένα σκυλί να γαυγίζει στα αυτοκίνητα
Πράγμα που συνεχιζόταν με μαθηματική ακρίβεια την τελευταία μιάμιση ώρα
Το ξανασκέφτηκε
Ήταν μόνος τους και τελικά του άρεσε

Ούτε ηλίθιες συζητήσεις για μουσική
Ούτε κοινότυπες κουβέντες που δεν βγάζουν πουθενά
Ούτε φωτογραφίες από παλιές διακοπές, ούτε σχέδια για το μέλλον.
H φούστα που δεν αγόρασε, το σουτ που ποτέ δεν μπήκε, εκείνος ο δίσκος που είχε χάλια παραγωγή, οι ρομαντικές μαλακίες που από μικροί αραδιάζουμε αριστερά και δεξιά, η τύφλα μας που χρόνια τώρα συνοδεύει τις νύχτες μας, τα μπαρ που κλείνουν νωρίτερα από ότι χρειάζεται, “ω ναι, όντως, αυτό είναι το καλύτερο του Vian, του Rimbaud, του Chet Baker, αλλά και ο Chandler στον Μεγάλο Ύπνο ..τώρα που το λες και ο δικός μου κώλος πονάει λίγο, άσε και αυτές οι κάμερες…μπλα…μπλα..μπλα»
Ο Μεγάλος Ύπνος είναι αυτός και αυτή και όλοι.
Σαν τον Rusty James που κοιμάται στον πάτο μιας πισίνας γεμάτη αργό πετρέλαιο.
Το αντίθετο του Bernard που ζωσμένος δυναμίτες πίνει χρωματιστές αηδίες στην Χαβάη, εκεί, στο όμορφο νησί και ξεβάφει την μαύρη μπογιά από το μαλλί του.
Μπορεί και σαν τον Αποστόλη Νταλούκα, την ώρα που τρώει την έβδομη σπανακομαρμελάδα με παντζάρι

Τίποτα από αυτά.
Ήταν αυτός, το σκυλί, το ραδιόφωνο και οι σοβάδες που αυτοκτονούσαν
Θυμήθηκε την φορά που τον είχε βρίσει άσχημα και αυτός την πέταξε έξω από το αυτοκίνητο, αυτή και τις τρύπιες γκρι φόρμες της (τι αστείο θέαμα) και την άλλη φορά που χτυπούσε υστερικά την πόρτα του μετά τα μεσάνυχτα
Και την άλλη φορά που…και, και, και…
Αναστέναξε σαν να είχε βγει ζωντανός πριν από ένα λεπτό από την μάχη του Γκουανταλκανάλ και πέταξε το τηλέφωνο στον απέναντι τοίχο
Και αυτό έσπασε
Λίγο

Ενας φιλος ηρθε αποψε απο τα παλια

2006-05-03T19:02:00.000+03:00

Δεν ειναι καθε μερα που ξυπνας στραβωμενος. Οχι ειναι, αλλα πειτε πως δεν ειναι γιατι θα πρεπει να αρχισω απο την αρχη και θα τσακισει. Τις προαλλες λοιπον, που πεφτει στο περιπου μεταξυ Κυριακης και του επομενου Σαββατου (βραδυ), ειχα καταληξει οτι βαριομουνα να φαω αλλο εναν κεφτε απο αυτους που στριφογυριζαν στο πιατακι μπροστα μου. Ειχα επισης κταληξει οτι το να ξαναδω το Last house on the left ηταν μαλακια. Απαξ και δεις την σκηνη με το κατουρο το υπολοιπο ειναι σαν να βλεπεις Πεστο και θα γινει. Στο πιο ανωμαλο, σουγιαδιασμενο και βιασμενο αλλα αυτο εκατσε τωρα.

Ανοιγω υπολογιστεν και αφου ακουω το γουελκομ γκλινγκι γλινγκι των Παραθυρων ΧΠ 2000 (η κατι τετοιο) μπαινω στα ταχυδρομεια να τσεκαρω μηπως εχει ερθει καμια παρτουζα και δεν την εχω παρει πρεφα. Οχι για μενα καταλαβαινετε. Αλλα αν αυριο μεθαυριο με ρωτησει μια κοπελουδα τι ειναι αυτο το παρτουζα εγω να μην ξερω? Να μην της δειξω κατιτις? Οχι και να μας πιασουνε κοροιδα σαν εκεινον που ειπε οτι ειναι βαλιτσα και προφερεται μπαρτουτζι. Του κερατα.

Εχω μελι. Η επιστροφη του ηρωα. The avenging angel. Ο μικρος ηρωας των παιδικων μας χρονων, Ζορντι, αρπαξε παλι το σουραβλι του και βγαινει στο κουρμπετι. Που παει ο καρμοιρης θα πουν οι ακαρδοι. Τι κεφαλα ειναι αυτη? Σαν να τον περασαν απο πρεσα στο ορθιο. Σιωπη αμπαλοι.

Ειμαστε ηδη στο πλευρο του. Και καμια Κορομηλα δεν θα τον ξαναξεφτιλισει. Η βρωμιαρα που δεν του εδινε το αυτοκινητακι. Αντε να παιξεις ζωνη 3-2 τον Γαλακτερο μωρη ξοφλημενη. Ο Ζορντι ξεπερασε και την καταρα σου.

Φημες που τον ηθελαν νεκρο απο πρεζα ειναι ΜΑΛΛΟΝ λαθος. Εκτος και αν ειναι κανενας πρωτοξαδελφος αυτος εδω ο Ζορντι. Σαν τον Μηλατο ενα πραμα.

Υ.Γ. μια τυχαια αναζητηση εικονων στο google (key word: Jordy) ξεθαψε και την πρωτη εικονα που σας χαριζω. Η δευτερη δε απο αριστερα ειναι φωτια και μπιφτεκι. Εχει και χαρεμι ο τσουτσεκας?

Ξανθό Μουνί - Τρελό Γαμήσι

2006-05-02T22:31:00.000+03:00

Δεν το λέω εγώ.
Το λέει ο όπως πάντα σοφός λαός μας.

Οι εικονιζόμενες ξανθομαλλούσες τσαπερδόνες ονομάζονται Lynx και Lamb Gaede.
Πως λέμε Mary Had A Little Lamb, κάπως έτσι.

Είναι ξανθές, αμερικάνες και δίδυμες από τότε που γεννήθηκαν.
Προφανώς.
Η ξεχαρβαλωμένη και χολεριασμένη μήτρα της μάνας τους, τις γλύστρισε σε αυτόν τον μάταιο κόσμο τον Ιούνιο του 1992.

Μάλιστα έχουν και συγκρότημα, που ακούει στο όνομα Prussian Blue.
Πρωσικό Μπλε, δηλαδή.

Τόση ώρα προφανώς θα κοιτάτε τα δύο αθώα πορνίδια αντί να διαβάζετε (και εγώ το ίδιο θα έκανα) και θα παρατηρήσατε τα χαρούμενα Hitler Smiley t-shirts τους.

ΟΚ.
Εδώ είναι το ζουμί.
Διαβάστε.

Οι Prussian Blue αυτοσυστήνονται ως "white nationalist folk teen duo".
Που σημαίνει ότι είναι δύο ηλίθια μικρά σκατόμουνα του κερατά που τραγουδούν για την περηφάνια της Άριας Φυλής.

Η Lynx παιζει το βιολί και η Lamb παίζει ακουστική και ηλεκτρική κιθάρα, ενώ και τα δυο τους τραγουδούν. "Την τράτα λεν' Μαρίνα, την σκούνα Παναγή" δηλαδή.
Έχουν μία μικρή αδερφή την οποία και φωνάζουν Dresden.
Σαν να λέμε χρυσαυγίτης να βγάζει την κόρη του ΤεπελένΗ.

Εχουν βγάλει δύο δίσκους γεμάτους παπαριές (τράβα εσύ να σκοτώνεσαι σε studio στα Εξάρχεια) και οι τίτλοι των τραγουδιών τους είναι από ενοχλητικά φασίζοντες (Panzerlied), ως τελειώς γραφικοί (Road to Valhalla) και ηλίθιοι(Green Fields Of France-αφού εκει πήρατε τον πούλο...)

Είναι και πολύ κοντροβέρσιαλ να πούμε, καθώς δηλωνουν μέλη της National Vanguard, μιας ρατσιστικής, νεο-ναζιστικής, ομοφοβικής κτλ κτλ οργάνωσης των ΗΠΑ η οποία πιστεύει ακράδαντα στην ανωτερώτητα της λευκής φυλής και αγωνίζεται για μια Αμερική καθαρή.
Εδώ γελάστε άφοβα.

Μιας οργάνωσης αρκετά επικίνδυνης, ακριβώς επειδή δεν καίει σταυρούς, δεν φοράει κουκούλες και δεν επιδίδεται σε παρόμοιες γραφικότητες, όπως η θεάρεστη ΚΚΚ.

Να σημειωθεί πως η April Gaede, η μάνα τους, ήταν μέλος, ακτιβίστρια και υπεύθυνη προπαγάνδας στην προαναφερθείσα οργάνωση.

Η άρια April δεν άντεξε το γεγονός πως ο μεγάλος αρχηγός και αγωνιστής της λευκής φυλής, Αδόλφος Χίτλερ, αυτοκτόνησε μαζί με την καριόλα του, προτού μπουκάρουν τα κομμούνια στο Βερολίνο.
Δεν.
Το πήρε βαρέως.

Αποφάσισε λοιπόν να γαλουχήσει τα δίδυμα κοριτσάκια της σύμφωνα με τις αρχές της.
Μάλιστα μετακόμισε από το Bakersfield σε κάποιο μέρος "οπου οι λευκοί απλά θα έιναι περισσότεροι".
Είναι και φιλάνθρωπη. Χάρισε ένα ποσό από τα φράγκα που βγάζουν τα απόβλητα της στους πληγέντες του τυφώνα Κατρίνα.
Φυσικά απαίτησε τα χρήματα να δοθούν ΜΟΝΟ σε λευκούς πληγέντες.

Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να μπείτε στο επίσημο site της μπάντας www.prussianblue.net και να ψηφίσετε ποιο από τα δύο κοριτσάκια θέλετε να παραμείνει στην ακαδημία του Hate Story.

Εγω δεν μεταδίδω άλλο.
Δεν μπορώ.
Έχω πιει αρκετά, νευριάζω και πατάω λάθος πλήκτρα.
Και δεν είμαι Αριος.
Ουτε καν ο Πάριος.
Είμαι 1/8 Τούρκος, 3/8 Θρακιώτης και 4/8 Ηπειρώτης, μπορεί και λίγο Βλάχος.

Απλά να προσθέσω ,ότι σε ένα παράλληλο σύμπαν θα είχε μεγάλη πλάκα να δούμε σε κοινά backstage μετά απο live, τις Prussian Blue μαζί με τους

FUNKADELIC

και

CYPRESS HILL

Προσωπικά πιστεύω οτι η μάχη για την τιμή της Άριας Παρθενοσύνης θα έληγε με συνοπτικές διαδικασίες.
Και ο επόμενος δίσκος των Prussian Blue θα έβγαινε στα ράφια:

WHITE BUKKAKE.IT TOOK A NATION OF HUGE BLACK COCKS TO HOLD US BACK.

ΝΒΑ

2006-04-28T21:23:00.000+03:00

(φωτο.Ξάνθη.Άνοιξη.2006-και όμως υπάρχει ΑΥΤΗ η φωτεινή επιγραφή)

Ιούλιος.
Μεσημέρι.
Ξαπλωμένος στο κρεβάτι μούσκεμα.
Το στομάχι μου παίζει κλωτσιές με το συκώτι μου και η θερμοκρασία στο κεφάλι μου πρέπει να έχει φτάσει τους 70 βαθμούς.
Δεν εξηγείται αλλιώς.
Τα ηχεία ξερνούν ένα τεμπέλικο beat και η φωνή λέει:
nice place to live now son,
where you gonna run?
Έτσι ακριβώς.
Understand we re we coming from?
Put down the gun.
Δεν μπορώ να σκεφτώ.
Απλά υπάρχω για να ιδρώνω.
Προσπαθώ να σκεφτώ.
Μπα. Πολύ επίπονη διαδικασία.
Δεν υποφέρω.
Το έχω συνηθίσει.
Και ο ανεμιστήρας δεν δείχνει να νοιάζεται.

Σήκωσα το ακουστικό και σχημάτισα τον αριθμό.
Ντριιινννν
Ντριιινννν

"Παρακαλώ?" απάντησε ή πιο γλυκιά γυναικεία φωνή του κόσμου..
"Ναι, γεια σας. Συγνώμη για το ακατάλληλο της ώρας...μήπως θα μπορούσα να μιλήσω με τον Θεό;"
"Συγνώμη αλλά ο Θεός είναι απασχολημένος"
"Ε καλά, χρόνια τώρα...γνωστά πράγματα. Πάλι NBA βλέπει;"
"Σας είπα κύριε, είναι απασχολημένος αυτή την στιγμή"
"Να μωρέ...είναι για κάτι λεφτά που μου χρωστάει"
"Σοβαρευτείτε επιτέλους κύριε"
"Πείτε του ότι είναι ανάγκη, σας παρακαλώ"
"Καλά, θα δω τι μπορώ να κάνω για σας"
"Είστε πολύ γλυκιά..."

Την ώρα που περίμενα στο ακουστικό, σκεφτόμουν πόσο ωραία γκόμενα θα είχε ο θεός για γραμματέα. Θα έπρεπε να ήταν αυτό που λέμε "θεογκόμενα."
Γιατί ολόκληρος θεός αποκλείεται να είναι σαβουρογάμης.
Έτσι νομίζω δηλαδή.

Σε μία φάση αρχίζω να βαριέμαι.
Ξαφνικά ακούω την φωνή.

"Παρακαλώ?"
"Έλα ρε μεγάλε"
"Τι θες πάλι ρε λαμόγιο?"
"Τίποτα μωρέ, πήρα να δω τι κάνεις"
"Άσε τις μαλακίες ρε και έχω και δουλειές. Πες."
"Ξέρεις εσύ ρε, λίγο χρόνο..."
"Ως πότε θα στην χαρίζω ρε κουφάλα;"
"Μέχρι να πεθάνει ο Χάρος"
Ξεφυσάει.
Θα μπορούσα να τα είχα πάει και καλύτερα, δεν λέω...
"Με έχεις σκάσει ρε άνθρωπε μου"
"Και εγώ σε αγαπάω"
"ΟΚ. Εντάξει. Αλλά από δω και πέρα τίποτα"
"Ευχαριστώ ρε φίλε, είσαι θεός."
"Άντε γεια"
"Δεν μου λες..."
"Τι";
"Ακόμη με τους Lakers είσαι;"
"Όχι θα είμαι με τους ξεφτιλισμένους που υποστηρίζεις"
"Λίγα για τους Knicks"
"Άντε πάγενε ρε, λοιπόν, γεια"
"Δεν μου λες";
"Τι είναι πάλι";
"Το γκομενάκι που το σήκωσε...καλό";
"Εσύ τι λες";
Γελάω.
"Το στρώνεις";
"...."
"A ρε κουφάλα, το ήξερα..."
Κλακ.
Το έκλεισε.
Το κλείνω και εγώ.
"Thanks for the extra time..."

Πίσω στο κεφάλι μου τα πράγματα είναι κάπως καλύτερα.
Η θερμοκρασία έχει πέσει κάπως.
Γύρω στους 60 βαθμούς.
Το στομάχι μου όμως συνεχίζει ένα ανελέητο κυνηγητό με τα υπόλοιπα ζωτικά μου όργανα.
Έχει ανοίξει αυτό που έλεγε ο Huxley, η βαλβίδα της αντίληψης.
Τα χρώματα ζωντανεύουν, και οτιδήποτε υπάρχει μέσα στο δωμάτιο, γυαλίζει.
Τελικά έχει πλάκα.
Μία γκόμενα στα κόκκινα και στα ασημί και μοβ πεταλούδες πετάνε γύρω από τους ώμους της.
Και αυτή αδιάφορη, με το άδειο βλέμμα της σαν ξυράφι στις φλέβες της ψυχολογίας μου.

Πόσο καιρό θα βρίσκομαι εδώ ξαπλωμένος;
Πόσο καιρό θα συνεχίσω να πίνω;
Πόσο καιρό έχω να την δω;
Που στα σκατά είναι τα γυαλιά μου;
Πότε βρέχεσαι περισσότερο, όταν τρέχεις η όταν περπατάς;
Τα δελφίνια γιατί κοιμούνται με το ένα μάτι ανοιχτό;
Μας κάνουν πλάκα;
Τα γαμημένα;
Δεν ξέρω.
Απλά ιδρώνω.

Και στην ουσία κανείς δεν πρόκειται να κάνει τίποτα για μένα.
Ούτε ο θεός.
Ούτε καμία πατρίδα.
Ούτε ο ανεμιστήρας.
Ούτε καν ο Hugh Angel Diaz Morgan.

Ούτε και εγώ είχα κάνει τίποτα ποτέ για αυτούς.
Άλλωστε, τα μούτρα μου τα τρώω μόνος μου μέρα με την μέρα, και για να είμαι ειλικρινής, δεν με νοιάζει και πολύ.
Ποιος στα αλήθεια νοιάζεται;

Ένα μπουκάλι με αγριοκοιτάζει από το πάτωμα.
Του ανταποδίδω την φιλοφρόνηση και το αρπάζω από τον λαιμό.
Κοιτάω την ετικέτα.
Old No 7.
Όλα τα μεγάλα εφτάρια παρελαύνουν από το μυαλό μου.
Best, Cantona και πάει λέγοντας.
Αστεία πράγματα λέτε;
Καθόλου.
Γελάω με δυσκολία.
Πίνω μια γουλιά.

Μου φαίνεται το καλύτερο πράγμα που έχω κάνει εδώ και καιρό.
Καλύτερο και από το τηλεφώνημα στο θεό.
Εγώ ξέρω ότι ο θεός δεν χτύπησε ποτέ την πόρτα μου φορώντας γαλάζιο στενό παντελόνι, με ίσια ξανθά μαλλιά μέχρι τον κώλο και με ένα μπουκάλι Four Roses στα χέρια.

(φωτ.Ιος.Ιούλιος.2005)

Χτυπάει το τηλέφωνο.
Το σηκώνω.
“Ναι; Ποιος;
“Έλα"
“Έλα ρε Μήτσο"
“Ποιος Μήτσος ρε μαλάκα”
“A, έλα ρε Φίοντορ…όλα οκ αγορίνα μου;
Ναι μωρέ…εδώ και εγώ… καλά, μια χαρούλα
Όχι ρε συ κάτι σκεφτόμουν, μην κολλάς…
Ρε συ Φίοντορ, σόρυ ρε αλλά έχω αρχίσει 19 φορές το Έγκλημα και Τιμωρία και δεν μπορώ να διαβάσω πάνω από 30 σελίδες…
Αμάν ρε φίλε, τα σπίτια είναι χαμηλά σαν έρημοι στρατώνες…αλλά μην μασάς…πάντως ο μαλάκας σίγουρα δεν είσαι εσύ…”

---ντρ’μκαστνμι[σγν]ςγ]νμςγ] γμς]γ]ςμηγς]πμηεπμεη]ε--------
Έπεσε η γραμμή.
ΟΤΕ και αρχίδια σου λέει ύστερα…

Μια βρεγμένη πετσέτα κρέμεται στην άκρη του κρεβατιού και δύο μύγες χορεύουν ταγκό στον τοίχο.
Σκέψεις και αισθήσεις χορεύουν το επιθανάτιο mambo της καριέρας τους.
Καριέρα.
Τι γελοία λέξη, πραγματικά.

"Κυρίες, δεσποινίδες και κύριοι, παρακολουθείτε τον τελικό αγώνα δρόμου δέκα χιλιάδων μέτρων εμπόδια με δεμένα τα μάτια.
Βλέπουμε πράγματα αλλά αν περιμένετε και θαύματα την πατήσατε.
Είστε από την λάθος πλευρά του απογεύματος"

Μια παγωμένη μπύρα.
Να τι μπορεί να σώσει την ανθρωπότητα.
Εμένα δηλαδή, για τους υπολοίπους δεν είμαι και πολύ σίγουρος.
Κάποιος σβήνει τα φώτα.
Έχουμε φάει γκολ από τα αποδυτήρια και ούτε που το πήραμε χαμπάρι.
Και ο ανεμιστήρας δεν δείχνει να νοιάζεται.
Το μπαρ κλείνει.
Ο μπάρμαν την κάνει για λίγο.
Προσωρινά όμως.
Θα επιστρέψει θριαμβευτής.
Μέσα στην αναίτια έκσταση.
Μάλλον όχι και τόσο αναίτια.
Το ουίσκι είναι στο κομοδίνο και οι μπύρες στο ψυγείο.
Σερβιριστείτε μόνοι σας.
Αφήστε που δεν έχει και NBA τον Ιούλιο.

Λίγος Shevασμος...

2006-04-27T20:24:00.000+03:00

Piangi Con Me

Όπως σας πληροφόρησε ήδη ο γνωστός για τα φιλοκαταλανικά του αισθήματα TheDrude με το σφύριγμα της λήξης, μια μερίδα πατάτες έφυγε στην οθόνη της τηλεόρασης.
Κανείς δεν μίλησε.
Μπορείτε να το προσθέσετε στο παλμαρέ με τις γραφικότητες στις οποίες έχω προβεί για χάρη της Milan.

Όπως το τηλεφώνημα στο MEGA στον περσινό τελικό με την Liverpool όπου, ημιπαράφρων και τοξικά μπερδεμένος, ζητούσα να με συνδέσουν live με τον Σωτηρακόπουλο στην Τουρκία ώστε να τον βρίσω γιατί υποστήριζε φανατικά τους Άγγλους μετά το 3-3.
Όπως το e-mail στον Γκατούζο, να μου βρει εισιτήριο για ντερμπι με την Inter.
Όπως η καλοκαιρινή οργάνωση κερκίδας με τελειωμένους έφηβους Ιταλούς τουρίστες, χαράματα, στο πεζούλι έξω από τον γνωστό φούρνο στην Ιο.
Όπως στο σφύριγμα της λήξης σε αγχωτικό ημιτελικό CL με την Inter, όπου χτυπώντας το χέρι μου στον τοίχο, έσπασα τον καρπό μου.
Όπως τους ολονύχτιους εμετούς στον στρατό, μετά τον αποκλεισμό από την La Coruna.
Όπως πριν λίγες μέρες, το 80λεπτο περπάτημα στο κέντρο του Μιλάνο όπου έσερνα την Jacqueline, προκειμένου να βρούμε εισιτήριο στην μάυρη.
Τα οποία τελικά και πληρώσαμε 120 ευρώ.
Και δεν με ένοιαξε και καθόλου.
Δεν περηφανέυομαι και πολύ βέβαια για όλα αυτά, όπως καταλαβαίνετε.

Αλλά ΑΥΤΟ ΤΟ ΓΚΟΛ δεν το ακυρώνεις ούτε σε derby Villariba-Villabajo.

Στην αρχή νόμισα πως ο Πουγιόλ γλύστρισε στα κάτουρα του Valdez, ο οποίος έβλεπε για 70 λεπτά την ομάδα του, την καλύτερη ομάδα στον κόσμο και ταυτόχρονα πιο εντυπωσιακή, να πιέζεται μέσα στο φόβητρο γήπεδο της, από τα ηρωικά γερόντια της Milan. Ναι, μιλάμε για τους 2 εικοσάχρονους Costa και Curta (όπως ΕΓΡΑΨΕ και ο Old-boy), τον Maldini που παίζει μπάλα από τότε που δεν υπήρχε το offside, τον Sergihno που γεννήθηκε όταν στην Βραζιλία κυβερνούσαν οι κονκισταδόροι και λοιπούς άλλους.

Μετά όμως έμαθα την αλήθεια.
Τηλεφώνησα σε φίλο μου, γνωστό ποδοσφαιρολόγο του παρασκηνίου και έμαθα γιατί ακυρώθηκε το γκολ του Sheva ως foul.

Διαβάστε να μαθαίνετε.
Πριν από πολλά χρόνια, ο Sheva βρισκόταν σε διακοπές στην πανέμορφη Πάρο, όπου είχε νοικιάσει και ένα σκουτεράκι των 50 κυβικών.
Μια νύχτα γυρνούσε στα δωμάτια με την παρέα του καβαλώντας το παπί μεθυσμένος.
Στην κατάσταση που βρισκόταν όμως δεν μπορύσε να οδηγήσει.
Έτσι έγινε το μοιραίο.
Ο Πουγιόλ, ο οποίος βρισκόταν και αυτός στην πανέμορφη Πάρο για διακόπες, έτρωγε κρέπα σε μία καντίνα. Ο Sheva δεν τον πρόσεξε και τον πάτησε με το παπί στο μεγάλο δάχτυλο του δεξιού ποδιού, με αποτέλεσμα να του βγάλει το νύχι.
Από τότε ο Πουγιόλ, άφησε αυτό το μαλλί που αναγκάζει τους συμπαίκτες του να του πετούν πέτρες στα αποδυτήρια πριν την έναρξη κάθε αγώνα, μήπως και βγεί κάποιο πούλι που έχει κάνει το κεφάλι του Ισπανού φωλιά, ενώ ο ασυνείδητος Ουκρανός παπάκιας χάθηκε μέσα στο σκοτεινό ορίζοντα του Αιγαίου ατιμώρητος.

Όμως ο Γερμανός καγκελάριος Μερκ, όντας αυτόπτης μάρτυρας στο περιστατικό της Πάρου, ήρθε χρόνια μετά, να αποδώσει δικαιοσύνη.
FOUL!

Για να σοβαρολογήσουμε τώρα, αυτό που μου γαμεί την ψυχολογία ως οπαδού είναι ότι η Barca υποθετικά δεν χρειάζεται την βοήθεια του κάθε Μερκ για να περάσει την Milan.
Όπως είδαμε, όλα μέσα στο γήπεδο κρίνονται.
Και οι κλωτσιές του Γκατούζο και τα μαγικά του Ροναλντίνιο και το βάρος της κάθε φανέλας και το αμυντικό ποδόσφαιρο των Ιταλών και οι βουτιές του Πουγιόλ και τα σφυρίγματα του διαιτητή.

Αυτό που γούσταρα περισσότερο εχθές είναι ότι δεν είδα τον Sheva να κάνει σαν τρελός προς τον διαιτητή, είδα τον Seedorf να αγκαλιάζει έναν-έναν τους παίχτες της Barca μετά την λήξη (αυτός δεν είχε πατάτες να πετάξει), είδα την Milan να διατηρεί τον χαρακτήρα μιας ομάδας που αποκλείστηκε από μία Barca που όπως και να το κάνεις, ήταν η καλύτερη της διοργάνωσης.
Παρότι της στερήσαν την ευκαιρία να διεκδικήσει το 7ο Πρωταθλητριών της.

Μιας ομάδας ενός, τουλάχιστον, μέτριου προπονητή να κλείνει την Barca στην περιοχή της για μεγάλο μέρος του αγώνα, μέσα στην Ισπανία.
Μιας ομάδας με αρχίδια μέχρι το γρασίδι.
Μιας ομάδας, εν τέλει, την οποία θα είμαστε καταδικασμένοι για πάντα να βλέπουμε να πρωταγωνιστεί.
Είτε με τον Van Basten, είτε με τον Kaladze.

Άσχετα με το ότι έχθες δεν μπορούσα να κοιμηθώ απο την στεναχώρια και πήγα σχεδόν άυπνος στην δουλειά.

Bandiera Rossonera
Vinci Per Noi

Jesus Saves - JmT Withdraws - Σωτήριο Έτος 1994

2006-04-06T19:14:00.000+03:00

Μία φορά στο χωριό το 1994, τότε που είχαμε πάει να πάρουμε το Μοντιάλ ντε, ήμουν δεν ήμουν δεκατεσσάρων, ήταν Πάσχα και είχα πνιγεί σε μια πισινά με Μαλαματίνα.
Αφού μου δώσανε τις πρώτες βοήθειες, τους είπα ότι ήθελα και τις δεύτερες. Έστω ρε παιδί μου, τις rock n roll βοήθειες που λέγανε και οι Panx Romana.

Αλλά αυτοί με γράψανε στα αρχίδια τους.

Αυτοί μου δώσανε το αμάξι.
Για να πάω την γιαγιά μου στην εκκλησία..
Και εκεί που έκανα όπισθεν, να πούμε, την πάτησα άσχημα.
Την γιαγιά.
Αλλά ευτυχώς δεν έπαθε τίποτα σοβαρό.
Μια χαρά είναι.
Απλά της έσπασα τον δεξί αστράγαλο και της έκοψα την καριέρα ως δεξιά καντηλανάφτρια.
Και ούτε να περπατήσει δεν μπορεί από τότε.
Άγιο είχαμε.
Και έχασε και την λειτουργία.
Μαλακία όμως, γιατί η γιαγιά μου έχει διαρκείας στην εκκλησία.
Έχει πάει σε τόσους γάμους που έχει σημάδια από ρύζι στο κεφάλι, που λέει και ο άλλος.
Γι’ αυτό σας λέω, μαλακία.

Και ο πάτερ είχε μια κόρη...αφήστε τα.
Σαν την Jamie Lee Curtis βουτηγμένη στην σοκολάτα.
Να την βάλεις μέσα σε μία κολυμπήθρα με Gin Tonic, και να την πιεις.
Με το ποτήρι ρε χυδαίοι...
Εγώ φταίω που της είχα σπάσει το πατζούρι με κάτι κοτρώνες πρωινιάτικα για να την ξυπνήσω.
Αλλά αυτή κοιμόταν αλλού.
Ναι, η ρουφιάνα, η καταδότρια, η κόρη του παπά!
Κοιμόταν δίπλα γιατί είχαν επισκέψεις, κάτι συμπέθερους από τα Βρασνά Χαλκιδικής.
Οπότε, άνοιξε το παράθυρο και αντί για την κόρη του παπά, ποιος βγήκε λέτε;

A: H Τζίνα Βαρώνη με το Μαγικό Μασαζοκαλσόν των Ιπποτών της Ρουέν
Β: O Φέρενς Πούσκας, ο καλπάζων ταγματάρχης του Φράνκο
Γ: Η Ρία Κούρτη και ο Πάνος Γαβαλάς να με χαιρετούν μέσα από μία φλεγόμενη βάτο
Δ: Ο Tony Danza να απαγγέλει William Blake

Κανένας από αυτούς. Αντίθετα βγήκε μία κυρία με γαλάζιο μαλλί, γύρω στα 560 χρονών, φορώντας ένα κομπινεζόν (ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΛΕΞΗ) και με κοιτούσε με το σπινθηροβόλο βλέμμα του αλιγάτορα.
Οχτώ και μισή το πρωί.

“ Ποιος είσαι εσύ παιδάκι μου;”
“ Εγώ ποιος είμαι; Εσείς κοιμάστε σε ξένα δωμάτια..”
“ ΜΑ ΤΙ ΛΕΣ!! Είσαι και μεθυσμένος. Τώρα θα φωνάξω τον παπά-Μανώλη”
“ Αφού έχει λειτουργία δίπλα, στην εκκλησία. Δεν σε χάλασε…”
“ ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΟΥ…ΘΑ ΒΑΛΩ ΤΙΣ ΦΩΝΕΣ ”
“ Όχι μωρέ, εντάξει, θα τα βρούμε με τις ασφάλειες”
“ Φύγε που σου λέω μην ξυπνήσω και τον άντρα μου”
“ Τι περίεργη είσαι ρε παιδάκι μου και εσύ…”
Μετά από αυτό είπα να φύγω διακριτικά. Λίγο ακόμη και η κωλόγρια θα φώναζε και την Μοσάντ.
Άκου από τα Βρασνά Χαλκιδικής…

Ο κόσμος δεν γαμεί καλά, αυτό πρέπει να είναι το πρόβλημα κατά βάθος.

Γουστάρω να πηγαίνω εκκλησία στο χωριό κατά την περίοδο των γιορτών.
Βλέπεις χαρούμενους ανθρώπους με λαδί κοστούμια και εγκληματικά άκυρες γραβάτες, μαύρα σκαρπίνια με άσπρες κάλτσες α λα Gene Vincent Toy Koloy, κορασίδες της χορωδίας με άσπρα βαμβακερά καλσόν (βοήθεια μας) και μανταμίτσες με ολοκαίνουργια φορέματα,
Βέβαια.
Μην πάμε με το φόρεμα που σκάσαμε και στην κηδεία πριν ένα μήνα και μας κακολογήσουν αυτοί που δεν έχουν τίποτα άλλο να κάνουν.
Και τα χτενίσματα…αυτά τα χτενίσματα. Όλες με μαλλί στην εντέλεια, σαν θεώρημα του Πυθαγόρα. Εκτός από αυτές που δεν πρόλαβαν να το φτιάξουν και θυμίζουν περούκα καρναβαλιού μόλις την έχει πατήσει τριαξονική νταλίκα.

Φτάνει δώδεκα η ώρα.
Καραμπίνες, πιστολιές, γέλια, κλάματα, παραστρατιωτικοί επαρχιώτες κυνηγοί, ξύλο για το άγιο φως, πυροτεχνήματα, Αλβανοί να γελάνε σατανικά, βαβούρα, παπάδες, εξαπτέρυγα, κροτίδες, κεριά, “αχ μου έσβησε”, “μην σκουντάτε οι πίσω”, “άντε μην πω καμιά κουβέντα μέρες που είναι”, “βρε πως μεγάλωσε η Ελενίτσα”…
Ο κόσμος έχει τρελαθεί.
‘Η έχω τρελαθεί εγώ, οπότε μία από τα ίδια.

“Κυρίες, δεσποινίδες και κύριοι, και τώρα μπαίνουμε στην ψυχοφθόρα διαδικασία των πέναλτις, όπου οι άντρες ξεχωρίζουν από τα αγόρια…”

“Χριστός Ανέστη”
1-0
“Ανέστης Βλάχος”
1-1
“Χριστός Ανέστη”
2-1
“ Ρε παιδιά, να πούμε κάτι και για την διαιτησία”
2-2
“Χριστός Ανέστη”
3-2
“ Έλα μωρέ, κάθε χρόνο το ίδιο κάνει, μέχρι και οι μπουκ τον πήρανε χαμπάρι”
3-3
“Χριστός Ανέστη”
4-3
“Αληθώς ο πούστης…”
5-3

Εντάξει έχασα την πρόκριση αλλά κέρδισα τις εντυπώσεις .
Παίρνω τις τιράντες μου και φεύγω.
Blame it on the Boogie.

Φτάνουμε λοιπόν στην αγαπημένη μου στιγμή.
Την στιγμή που οι χριστιανοί γυρίζουν σπίτι, σαφέστατα ευλογημένοι από το Άγιο Φως που κουβαλούν μαζί τους σε κεριά και λαμπάδες, μόλις το έχουν παραλάβει από τον πάτερ της ενορίας. Είναι το Άγιο Φως, είναι το ορίτζιναλ πράγμα, το real thing σε απευθείας σύνδεση με τα Ιεροσόλυμα, μια προσφορά της Jesus Christ INC. Οι χριστιανοί λοιπόν, γυρίζουν στα σπίτια τους σε κλίμα πλήρους συγκίνησης και η ΔΕΗ των Ιεροσολύμων έχει σταθεί για ακόμη μία φορά στο ύψος της.
Αλλά όχι…η ιεροτελεστία δεν έχει τελειώσει ακόμη.
Πριν πέσουν με τα μούτρα στην ιερή μαγειρίτσα, χρησιμοποιούν το Άγιο Φως και σχηματίζουν ένα μπαρουτοκαπνισμένο σταυρό με τον καπνό του, στην είσοδο του σπιτιού τους.
Οποία Ιερή Γραφικότης!!!
Βέβαια την επόμενη εβδομάδα θα φωνάξουν τον Αλβανό της γειτονιάς τους να περάσει ένα σοβάτισμα, και του χρόνου πάλι να είμαστε καλά, αύριο τα αρνιά έχουν γύρισμα.

Γι’ αυτό σας λέω, ποτέ μην πατάτε την γιαγιά σας με την όπισθεν.
Ξέρετε πόσο έχει πάει ένας δίσκος πλατό σήμερα;
Που το ξέρετε, μπορεί να χάσετε την ευκαιρία να βάλετε την κόρη του πάτερ ανάσκελα στην Αγία Τράπεζα.
Έχετε το λόγο μου.
Είναι μεταφυσική εμπειρία,.
Μπορντό σεντόνια με χρυσοκέντητους σταυρούς να γλιστρούν στις απότομες στροφές, βιβλία βάρους 200 τόνων να γκρεμίζονται μαζί με μικρά κατάξανθα και αθώα αγγελάκια, σεραφείμ και χερουβείμ να τραγουδούν Billie Holiday, η Παναγία να γελάει απόκοσμα σαν υστερικό σκυλί και ο Άγιος Πέτρος με τον Huxley να χτυπάνε παλαμάκια τιγκαρισμένοι στην μεσκαλίνη.

Αυτό ρε μάγκες είναι αθλητισμός.

Na Dang Blues in E Major

2006-03-30T18:26:00.000+03:00

01/18/1968
OPERATION "YELLOWSTONE" VIETNAM:
Following a hard day, a few members of Company "A,"
3rd Battalion, 22nd Infantry (Mechanized), 25th Infantry Division,
gather around a guitar player and sing a few songs.

"Some folks are born made to wave the flag,
ooh, they're red, white and blue.
And when the band plays "Hail To The Chief",
oh, they point the cannon at you,

Lord,It ain't me, it ain't me,
I ain't no senator's son,
It ain't me, it ain't me,
I ain't no fortunate one, no,

Some folks are born silver spoon in hand,
Lord, why don't they help themselves?
But when the taxman come to the door,
Lord, the house look a like a rummage sale, yes,

It ain't me, it ain't me,
I ain't no millionaire's son, no, no.
It ain't me, it ain't me,
I ain't no fortunate one, no.

Yeh, some folks inherit star spangled eyes,ooh,
they send you down to war, Lord,
And when you ask them, how much should we give,
oh, they only answer, more, more, more,

It ain't me, it ain't me,
I ain't no military son,
It ain't me, it ain't me,
I ain't no fortunate one,
It ain't me, it ain't me,
I ain't no fortunate one, no no no,
It ain't me, it ain't me,
I ain't no fortunate son, son son son

Πες τα ρε Γέρο...

2006-03-28T20:05:00.000+03:00

Sharp Dressed Outlaw
The Mighty Kristofferson Goes Pool-Shootin

I dig Bobby Dylan and I dig Johnny Cash
And I think Waylon Jennings is a table thumpin' smash
And hearin' Janis cryin' feels as good as smokin' grass
And if you don't like Hank Williams, honey, you can kiss my ass

'Cause I think what they've done is well worth doin'
And they're doin' it the best way that they can
You're the only one that you are screwin'
When you put down what you don't understand

I said, I dig Roger Miller, Jimmy Rodgers, George Jones
Shotgun Willie Nelson and them rockin' Rollin' Stones
And Jerry Lee's still gotta be the coolest in the class
And if you don't like Hank Williams, honey, you can kiss my ass

'Cause I think what they've done is well worth doin'
And they're doin' it the best way that they can
You're the only one that you are screwin'
When you put down what you don't understand

H ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΠΛΗΣΙΑΖΕΙ...

2006-03-27T16:05:00.000+03:00

For those who believe in God, most of the big questions are answered. But for those of us who can't readily accept the God formula, the big answers don't remain stone-written. We adjust to new conditions and discoveries. We are pliable. Love need not be a command or faith a dictum. I am my own God. We are here to unlearn the teachings of the church, state, and our educational system. We are here to drink beer. We are here to kill war. We are here to laugh at the odds and live our lives so well that Death will tremble to take us.

Col Diavolo In Fondo Al Cuore

2006-03-08T14:31:00.000+02:00

Siamo qui che cantiam con il cuore
Diavolo vinci per noi

ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΑΡΤΑ - Μαγεία Σε Φα Μείζονα

2006-03-03T16:40:00.000+02:00

Αντιγράφω απο την ιστιοσελίδα του ART TV (Άρτα)

"Η πιο παλιά εκπομπή της περιφερειακής τηλεόρασης κλείνει φέτος τα 11 χρόνια παρουσίασης στον ART TV.
Παρουσιάζει ο γνωστός αθλητικογράφος της περιοχής, με το πλούσιο αρχείο και την ευρεία αναγνώριση, Κώστας Μπανιάς. Προσκεκλημένοι του, είναι αθλητές και παράγοντες, διεθνώς καταξιωμένοι, μιλώντας για το χθες, το σήμερα και το αύριο όλων των αθλημάτων.
Η εκπομπή μεταδίδεται κάθε Παρασκευή στις 21:45.
Η διάρκεια της εκπομπής είναι 60 έως 90 λεπτά."

Κυρίες, δεσπονίδες και κύριοι ΑΥΤΗ είναι η πιο ηρωική αθλητική εκπομπή της ελληνικής τηλεόρασης.

Ο άρχοντας που βλέπετε στην φωτό, δεν είναι άλλος απο τον ένα και μοναδικό, τον Φίλιπ Μάρλοου της αθλητικής δημοσιογραφίας, τον πραγματικό Τιτάνα της επαρχιακής τηλεόρασης, τον Κώστα Μπανιά. Σας χαρίζω απλό το μεγαλείο του εν λόγω αθλητικογράφου, μέσα απο μια μικρή συλλογή απο ατάκες του.

Παρακαλώ, υποκλιθείτε...

- "Η Αναγεννηση Αρτας κερδισε πεναλτι απο πλεονεκτικη θεση"
- "Το μαρκο της Ιαπωνιας ειναι το γιεν"
- "Σουταρει πεναλτι απο πλεονεκτικη θεση ...και αστοχει"
- "Και απο το μπασκετ ας περασουμε στο χαντμπολ να δουμε τι εγινε σημερα. Εεε... σημερα τελικα δεν ειχαμε χαντμπολ..."
- Παρουσιαζοντας τον καλεσμενο, λεει: "Εχουμε μαζι μας τον αειμνηστο..."
- "Ενα σουτ φωτοβολιδα... και η μπαλα κυλαει αργα-αργα λιγο εξω απο τα διχτια"
- "Αλλο ενα καλαθι ο Κρεμπουνης. Μεγαλος γκολτζης ο Κρεμπουνης"
- "Συκγλονιστικος αγωνας σημερα, ενωθηκε το πετα με την μελισσα και εγινε, πετα πετα η μελισσα"
- "Ο αγωνας τελειωσε με τρια γκολ, ενα για καθε ομαδα"
- Κυριακη βραδυ: "Καλο σας βραδυ αγαπητοι τηλεθεατες και καλο σας Σαββατοκυριακο"
- Σε συνεντευξη: -"Καλησπερα αγαπητε φιλε Κωστα" -"Μα δεν με λενε Κωστα, Θωμα με λενε" -"Ενταξει, οπως θες αγαπητε φιλε..."
- "Και με ενα σουτ φωτοβολιδα, στελνει την μπαλα στα Τζουμερκα"
- "Η πρωτοπορος Αναγεννηση Αρτας ειναι δευτερη"
- "Το γκολ πετυχε ο ασσος της Αρσεναλ, Μπεργκμαν"
- "Σουτ μπανανα με γωνια"
- Μετα απο κατακτηση Ευρωπαικου κυπελλου πρωταθλητριων στο μπασκετ, απο τον Ολυμπιακο, μεταδιδοντας τους πανηγυρισμους: "Τα εκατομμυρια των Αρτινων φιλαθλων..."
- "Για σας κυριες και κυριοι, ειμαστε εδω στο γηπεδο της Αρτας που ειναι πολυ καλο σημερα και πολυ λασπερο"
- "Παικτης της Αναγεννησης Αρτας, τραυματιστηκε απο χαρτονομισμα που πεταχτηκε στον αγωνιστικο χωρο..."
- Σε αγωνα Πρεβεζα-Αναγεννηση Αρτας: "Η γηπεδουχος πολιορκουσε την Αναγεννηση απο ξηρα, αερα και θαλασσα"
- "Μιλαν - Παρμα 4-0. Καρε του γκολ"
- "Σουτ καραβολιδα στο δοκαρι και η μπαλα εξω"
- "Εχουμε μαζι μας τον Σπυρο Γιαννακη, 16 ετων, μαθητη του 3ου λυκειου και αθλητη του Πυρρου. Λοιπον Σπυρο πες μας πως σε λενε, ποσο χρονων εισαι, σε ποιο σχολειο πηγαινεις και σε ποια ομαδα αγωνιζεσαι"
- "Τι να πει κανεις, τα λογια μιλανε μονα τους..."
- "Φτασαμε στο τελος της εκπομπης. Θα τα ξαναπουμε την επομενη εβδομαδα σε απευθειας μαγνητοσκοπηση"
- "Εξασφαιρο σημερα η Αρτα, 4-0 τον Αιτωλικο"
- "Και κανει το βολε... Παναγια μου βοηθα"
- "Βρισκομαστε στο πρωτελευταιο λεπτο του αγωνα, δηλαδη ενα λεπτο πριν απο το τελευταιο"

- "Ο 16χρονος βετερανος Γουσιας της Αναγεννησης, κατεβαινει σαν θυελλα, ψηλος, δυνατος, μελαψος..."

- "Ας επιστρεψουμε ομως στα σαλονια της Α' ερασιτεχνικης..."
- "Με σουτ κεραυνο κεραυνοβολησε τον Κεραυνο Μεγαρχης"
- Σε αγωνα μπασκετ τοπικης κατηγοριας: "Μεγαλη εμφανιση του Γιωτη που ηταν πρωτος σκορερ με 18 ποντους και ακολουθησε ο Κρεμπουνης με 20"

Αι ρεστ μαι κεης

The Man Who Would Be King

2006-03-03T12:01:00.000+02:00

80s: THE HEYDAY
"Diner"/"Rumble Fish"/"The Pope Of Greenwich Village"/"Angel Heart"/"Barfly"
From mysterious and philosophical outlaw biker hero Motorcycle Boy to jazz-lowlife loser private eye Harry Angel, Rourke was according to almost everybody in the bussines, the new Brando.
Simply Sublime.

EARLY 90s: HOW TO FUCK UP A BRILLIANT CAREER
Gave up acting in order to become a professional boxer. Not exactly Jake La Motta, still he could manage to beat the shit out of Carre Otis. Deep in drugs and alcohol, played in shitty movies and was hanging out with the likes of Tupac Shakur and premium mobster John Gotti.
Oh, and the Hell's Angels.
Roles he turned down include the roles of Elliot Ness in the "Untouchables", Jack Crawford in "The Silence of the Lambs", Tom Cruise's role in "Rain Man", a part in "Platoon" and -jesusfuckinchrist- the role of Butch Coolidge in "Pulp Fiction". Boxer Butch Coolidge became the landmark of Bruce Willis' carrer and Rourke lost the chance to resurrect his career alongside John Travolta.
This is what happens when you star in movies like "The Wild Orchid". Way to go, Mickey...

LATE 90s: BACK IN TRACK
In 1995 Rourke retired from boxing and returned to acting, playing brief roles in movies such as Vincent Gallo's "Buffalo '66" and Steve Buscemi's "Animal Factory".

00s: THE COMEBACK
Gradually working hiw way back to full-time acting, Mickey Rourke is a Hollywood star again, in the year 2005. His fantastic and memorable performance as Marv in Robert Rodriguez's adaptation of Frank Miller's "Sin City", was gloriously praised by movie fans and critics worldwide. Smaller parts in "Once Upon A Time In Mexico" and in Tony Scott's "Domino" proved that the boxing days are over for Mickey.
He is back in bussines.

THE FUTURE
Up next for Rourke is the role of The Blackbird in Quentin Tarantino's "Killshot", a part in John McNaughton's "The Night Job" alongside Ray Liotta as well as the return of Marv in "Sin City 2".
Also, Mickey is in Tarantino's cast for "Grind House" and "Inglorious Bastards", plus Guy Richie is said to be writing a film about him.
Not bad at all.

Its really good to have him back.
He COULD have been the new Brando you know...

Blues For The Red Sun

2006-03-01T17:04:00.000+02:00

"Cigarettes will kill you"
And so will boredom.
Well let’s say that the moon is a big lemon.
And the sky is just, well, vodka.
A big sparkling lemon in an infinite vodka sky.
(Those of you who prefer the sky to be a gin sky, that’s alright, it’s just the same to me).
Can somebody get me a slice of that lemon?
I think not.
And Harry Dean Stanton walking with a limb like a crippled Jesus through the desert, and he really doesn’t know who he is, because he is like a dying fuckin cactus. To be sincere, i 'm not quite sure if its possible for a cactus to die cause these sonsofbitches are well known to make their way through the ass-kickin skin-burnin mexican sun but trust me that’s not the point right now.
Book me in La Tropicana. I want a grand piano in the kitchen too. It’s Hollywood, innit?
Walk all the way up to La Cienega? You must be crazy man. It’s three hooker stories and six cigarettes away.
Six cigarettes away from everything and everyone.
And I don’t have a problem with people who don’t smoke. I’ve got a big fuckin problem with people who keep telling me not to smoke. Because it can be very harmful to me, harmful to them, cause that’s what killed the kennedies, and the whole fuckin planet works in LOOSE-SCREW mode, but hey, you know...the cigarettes will kill you. Million skeleton kids die every year somewhere in Africa but, hey man, cigarettes will kill you.
Well, I just can’t seem to defend myself.
Smoking…
So good, I tell you.
And I don’t wanna be in any generation really.
Specially mine.
Middle class post-modern hippies, hooked on ancient medication and all these shit.
And I don’t mind if cigarettes will kill me someday.
I don’t mind about that when its two below zero and six in the morning, and you have to forget about the construction works inside your head after you’ve just drunk the river Nile dry.
So there you go, I beg your pardon ladies and gentlemen, all I need is to lay my weary bones tonight in a bed of California stars. Whatever California Stars.

Even In His Youth

2006-03-01T13:54:00.000+02:00

teenage angst has paid off well
now i m bored and old

March 1st, 1994

Nirvana played their last live show in Munich, Germany.

Maybe its not that cool to like Nirvana today.
Today we have so many cool bands with proper pop songs and really nice haircuts.
When i tell people i still like Nirvana, i m just backdated.

Back then though...

broken hymen of your highness
i m left black
throw down your umbilical noose
so i can climb right back

Its wasnt just the hype, the million-selling records and the MTV.

It was that fucking teen spirit, ladies and gentlemen and a bunch of great rock n roll songs

BANG
BANG

Κάπου εδώ το είχα βάλει ρε γαμώτο...

2006-02-27T17:34:00.000+02:00

Σαν πολύ δεν τράβηξε το αστείο με τον χειμώνα;

Summertime Blues εδω και τώρα.

Αν το βρείτε και απο αυτούς, ακόυστε το.
Θα δείτε οτι τα γιαπωνεζάκια είναι ψυχασθενείς...

Guitar Wolf

Stick 'em Up Punk ...

2006-02-24T11:51:00.000+02:00

from Manhattan New York City, its the Fun Lovin Criminals

ΠΟΥ:GAGARIN

ΝΑΙ ΡΕ ΜΑΛΑΚΑ, ΕΝΝΟΩ ΠΟΥ ΣΤΟ ΔΙΑΟΛΟ ΕΙΝΑΙ:ΛΙΟΣΙΩΝ 205.

ΠΟΣΟ ΠΑΕΙ: 27€ Η ΠΡΟΠΩΛΗΣΗ. ΑΝ ΤΟ ΠΑΡΕΤΕ ΑΠΟ ΤΑ ΤΑΜΕΙΑ ΤΟΥ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΟΣ ΕΠΙΒΑΡΥΝΕΣΤΕ ΜΕ ΤΟ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟ ΠΟΣΟ ΤΩΝ 3€.30 ΔΗΛΑΔΗ ΟΛΑ ΜΑΖΙ.

COPLIMENTARY : ΚΑΛΗ ΦΑΣΗ

ΠΟΖΕΡΙΑ: ΕΜΦΥΤΗ

ΧΑΒΑΛΕΣ: ΜΕΓΑΛΟΣ

ΑΚΡΟΤΗΤΑ: ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΥΣ ΔΩ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΠΗΡΑ ΑΔΕΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟ ΣΤΗ ΞΑΝΘΗ ΛΕΓΟΝΤΑΣ ΠΩΣ ΧΩΡΙΖΟΥΝ ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΜΟΥ

ΕΙΣΟΔΟΣ: ΕΛΕΥΘΕΡΗ

ΕΞΟΔΟΣ:30€

ΓΚΟΛ: KAI ΞΥΛΟ

Some of us are wise
Some of us are suckers
But we all bleed red
Even racist motherfuckers

I Dont Wanna Go To Chelsea

2006-02-23T13:37:00.000+02:00

TEENAGE KICKS by LIONEL MESSI

Its not the size of the dog in a fight
Its the size of the fight in a dog

-Mark Twain

Alexander's Rag Time Band

2006-02-22T20:11:00.000+02:00

Χειμώνας.
Κυριακή πρωί.

Ξυπνάω και σηκώνομαι με αργές κινήσεις.
Κρακ, μπουμ, κλατς.
Ανάβω τσιγάρο.
Η κατάσταση είναι κάπως περίεργη
"Ακόμη μεθυσμένος είμαι γαμώτο..."

Φτιάχνω καφέ με ξεχαρβαλωμένες κινήσεις κοιτάζοντας στοχαστικά την εφημερίδα για το στοίχημα.
Πίνω δύο γουλιές και τον παρατάω.
Ανοίγω την κατάψυξη: τσίπουρο.
Σφηνοπότηρο.
Μην γελάτε καθόλου.
Από το οικογενειακό αποστακτήριο.
Το πρώτο μια και κάτω.
Το δεύτερο μέχρι την μέση.
Το τρίτο το τυλίγω για το δρόμο.
Πατάω το play.
Βγαίνω στο μπαλκόνι.
"Κοίτα να δεις ήλιο χειμωνιάτικα"
Η στέγη Καλατράβα είναι ακόμη εκεί.
Είναι άσπρη, μεγάλη και το τελευταίο πράγμα που θυμίζει είναι "στέγη".

Ακούω την Bessie Smith να κλαίει από τα ηχεία.
"Give me a pigfoot and a bottle of beer
Give me a reefer and a gang of gin"

Ηχογράφηση του 1923.
Εξώφυλλο:
Ωραία φουστάνια, σιδερωμένα γιλέκα και τα καπελάκια ολίγον τι στραβά.
Φάτσες που σου κόβουν τον τσαμπουκά από τα αποδυτήρια.
Για τον μάγκα που δεν χρειάζεται να προσπαθήσει πολύ που λέει και το Axe.

Κάπου στα 1912, η Ma Rainey περνούσε από την Chattanooga του Tennessee, στα πλαίσια της
περιοδείας της "Rabbit Foot Minstrels".
Εκεί άκουσε την 14χρονη νέγρα Bessie Smith να τραγουδάει
και με συνοπτικές διαδικασίες την πήρε μαζί της στον δρόμο.
Η Bessie ακολούθησε μετά χαράς, καθώς δεν έβλεπε το μέλλον της να διαγράφεται
και τόσο λαμπρό στην εξωτική Chattanooga.
Από τότε έγινε γνωστή, αγάπησε, μίσησε, τράβηξε πολλά μα πάνω απ' όλα τραγούδησε με την καρδιά της.
Η Bessie Smith πέθανε 39 ετών στο Clarksdale του Mississipi τον Σεπτέμβριο του 1937.
Το αυτοκίνητο που την πήγαινε στο Memphis συγκρούστηκε με φορτηγό, με αποτέλεσμα
το δεξί χέρι της Smith να κοπεί από το μπράτσο.
H Bessie Smith ξεψύχησε στους δρόμους λίγες ώρες αργότερα από ακατάσχετη αιμορραγία,
καθώς το νοσοκομείο στο οποίο μεταφέρθηκε αρχικά, δεν την δέχτηκε λόγω του χρώματος
του δέρματος της.

If you want to satisfy my soul,
come on and rock me with a steady roll
I'm wild about that thing, gee I like your ting-a-ling,
kiss me like you mean it, I'm wild about that thing

Πίνω ακόμη ένα, βάζω και άλλο.
68 χρόνια από τότε που η Bessie Smith πέθανε σαν το σκυλί στο αμπέλι, γιατί απλά ήταν αραπίνα.
25 χρόνια από τότε που το κοκκινομάλλικο κεφάλι μου τραβήχτηκε με
βεντούζα ανάμεσα από τα μπούτια της μάνας μου.
Κοιτάω τον Καλατράβα, κοιτάω την Αθήνα, μια ασχήμια συνομήλικη της Ιστορίας
Κοιτάω τον ήλιο που φέγγει σαν όλα τα πεθαμένα κυριακάτικα ψευτοερωτόλογα.
Ορκίζομαι, αν είχα ένα Colt Peacemaker θα τον χτυπούσα κατευθείαν ανάμεσα στα μάτια
και θα έπεφτε από τον ουρανό αιμόφυρτος κάπου εκεί στο βάθος, προς Νέα Ιωνία μεριά.

Ρε δεν με αφήνεις και 'συ ήσυχο;
Μαλάκα, ε μαλάκα...

First I got my self a cap n ball Colt
Shoots as fast as lightning but it loads a bit slow
Loads a bit slow and soon found out
It can get you in a trouble but it can’t get you out

Then i got my self a Colt Forty-Five
Called a Peacemaker but i didn’t know why
I never knew why and i didn’t understand
Mama said the pistol is the Devil's right hand

The devil's right hand
The devil's right hand
Mama said the pistol is
The devil's right hand

Subway Desperados

2006-02-22T17:35:00.000+02:00

I know your window and I know it's late
I know your stairs and your doorway
I walk down your street and past your gate
I stand by the light at the four-way
You watch them as they fall, oh baby they all have heart attacks
They stay at the carnival, but they'll never win you back

Will I see you tonight on a downtown train
Where every night, every night it's just the same
Will I see you tonight on a downtown train
All of my dreams they fall like rain, oh baby on a downtown train