MILAN - KUNDERA : 1-0

Rum, Sodomy & The Lash

Thursday, April 06, 2006

Jesus Saves - JmT Withdraws - Σωτήριο Έτος 1994

Example

Μία φορά στο χωριό το 1994, τότε που είχαμε πάει να πάρουμε το Μοντιάλ ντε, ήμουν δεν ήμουν δεκατεσσάρων, ήταν Πάσχα και είχα πνιγεί σε μια πισινά με Μαλαματίνα.
Αφού μου δώσανε τις πρώτες βοήθειες, τους είπα ότι ήθελα και τις δεύτερες. Έστω ρε παιδί μου, τις rock n roll βοήθειες που λέγανε και οι Panx Romana.

Αλλά αυτοί με γράψανε στα αρχίδια τους.

Αυτοί μου δώσανε το αμάξι.
Για να πάω την γιαγιά μου στην εκκλησία..
Και εκεί που έκανα όπισθεν, να πούμε, την πάτησα άσχημα.
Την γιαγιά.
Αλλά ευτυχώς δεν έπαθε τίποτα σοβαρό.
Μια χαρά είναι.
Απλά της έσπασα τον δεξί αστράγαλο και της έκοψα την καριέρα ως δεξιά καντηλανάφτρια.
Και ούτε να περπατήσει δεν μπορεί από τότε.
Άγιο είχαμε.
Και έχασε και την λειτουργία.
Μαλακία όμως, γιατί η γιαγιά μου έχει διαρκείας στην εκκλησία.
Έχει πάει σε τόσους γάμους που έχει σημάδια από ρύζι στο κεφάλι, που λέει και ο άλλος.
Γι’ αυτό σας λέω, μαλακία.

Και ο πάτερ είχε μια κόρη...αφήστε τα.
Σαν την Jamie Lee Curtis βουτηγμένη στην σοκολάτα.
Να την βάλεις μέσα σε μία κολυμπήθρα με Gin Tonic, και να την πιεις.
Με το ποτήρι ρε χυδαίοι...
Εγώ φταίω που της είχα σπάσει το πατζούρι με κάτι κοτρώνες πρωινιάτικα για να την ξυπνήσω.
Αλλά αυτή κοιμόταν αλλού.
Ναι, η ρουφιάνα, η καταδότρια, η κόρη του παπά!
Κοιμόταν δίπλα γιατί είχαν επισκέψεις, κάτι συμπέθερους από τα Βρασνά Χαλκιδικής.
Οπότε, άνοιξε το παράθυρο και αντί για την κόρη του παπά, ποιος βγήκε λέτε;

A: H Τζίνα Βαρώνη με το Μαγικό Μασαζοκαλσόν των Ιπποτών της Ρουέν
Β: O Φέρενς Πούσκας, ο καλπάζων ταγματάρχης του Φράνκο
Γ: Η Ρία Κούρτη και ο Πάνος Γαβαλάς να με χαιρετούν μέσα από μία φλεγόμενη βάτο
Δ: Ο Tony Danza να απαγγέλει William Blake

Κανένας από αυτούς. Αντίθετα βγήκε μία κυρία με γαλάζιο μαλλί, γύρω στα 560 χρονών, φορώντας ένα κομπινεζόν (ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΛΕΞΗ) και με κοιτούσε με το σπινθηροβόλο βλέμμα του αλιγάτορα.
Οχτώ και μισή το πρωί.

“ Ποιος είσαι εσύ παιδάκι μου;”
“ Εγώ ποιος είμαι; Εσείς κοιμάστε σε ξένα δωμάτια..”
“ ΜΑ ΤΙ ΛΕΣ!! Είσαι και μεθυσμένος. Τώρα θα φωνάξω τον παπά-Μανώλη”
“ Αφού έχει λειτουργία δίπλα, στην εκκλησία. Δεν σε χάλασε…”
“ ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΟΥ…ΘΑ ΒΑΛΩ ΤΙΣ ΦΩΝΕΣ ”
“ Όχι μωρέ, εντάξει, θα τα βρούμε με τις ασφάλειες”
“ Φύγε που σου λέω μην ξυπνήσω και τον άντρα μου”
“ Τι περίεργη είσαι ρε παιδάκι μου και εσύ…”
Μετά από αυτό είπα να φύγω διακριτικά. Λίγο ακόμη και η κωλόγρια θα φώναζε και την Μοσάντ.
Άκου από τα Βρασνά Χαλκιδικής…

Ο κόσμος δεν γαμεί καλά, αυτό πρέπει να είναι το πρόβλημα κατά βάθος.

Γουστάρω να πηγαίνω εκκλησία στο χωριό κατά την περίοδο των γιορτών.
Βλέπεις χαρούμενους ανθρώπους με λαδί κοστούμια και εγκληματικά άκυρες γραβάτες, μαύρα σκαρπίνια με άσπρες κάλτσες α λα Gene Vincent Toy Koloy, κορασίδες της χορωδίας με άσπρα βαμβακερά καλσόν (βοήθεια μας) και μανταμίτσες με ολοκαίνουργια φορέματα,
Βέβαια.
Μην πάμε με το φόρεμα που σκάσαμε και στην κηδεία πριν ένα μήνα και μας κακολογήσουν αυτοί που δεν έχουν τίποτα άλλο να κάνουν.
Και τα χτενίσματα…αυτά τα χτενίσματα. Όλες με μαλλί στην εντέλεια, σαν θεώρημα του Πυθαγόρα. Εκτός από αυτές που δεν πρόλαβαν να το φτιάξουν και θυμίζουν περούκα καρναβαλιού μόλις την έχει πατήσει τριαξονική νταλίκα.

Φτάνει δώδεκα η ώρα.
Καραμπίνες, πιστολιές, γέλια, κλάματα, παραστρατιωτικοί επαρχιώτες κυνηγοί, ξύλο για το άγιο φως, πυροτεχνήματα, Αλβανοί να γελάνε σατανικά, βαβούρα, παπάδες, εξαπτέρυγα, κροτίδες, κεριά, “αχ μου έσβησε”, “μην σκουντάτε οι πίσω”, “άντε μην πω καμιά κουβέντα μέρες που είναι”, “βρε πως μεγάλωσε η Ελενίτσα”…
Ο κόσμος έχει τρελαθεί.
‘Η έχω τρελαθεί εγώ, οπότε μία από τα ίδια.

“Κυρίες, δεσποινίδες και κύριοι, και τώρα μπαίνουμε στην ψυχοφθόρα διαδικασία των πέναλτις, όπου οι άντρες ξεχωρίζουν από τα αγόρια…”

“Χριστός Ανέστη”
1-0
“Ανέστης Βλάχος”
1-1
“Χριστός Ανέστη”
2-1
“ Ρε παιδιά, να πούμε κάτι και για την διαιτησία”
2-2
“Χριστός Ανέστη”
3-2
“ Έλα μωρέ, κάθε χρόνο το ίδιο κάνει, μέχρι και οι μπουκ τον πήρανε χαμπάρι”
3-3
“Χριστός Ανέστη”
4-3
“Αληθώς ο πούστης…”
5-3

Εντάξει έχασα την πρόκριση αλλά κέρδισα τις εντυπώσεις .
Παίρνω τις τιράντες μου και φεύγω.
Blame it on the Boogie.

Φτάνουμε λοιπόν στην αγαπημένη μου στιγμή.
Την στιγμή που οι χριστιανοί γυρίζουν σπίτι, σαφέστατα ευλογημένοι από το Άγιο Φως που κουβαλούν μαζί τους σε κεριά και λαμπάδες, μόλις το έχουν παραλάβει από τον πάτερ της ενορίας. Είναι το Άγιο Φως, είναι το ορίτζιναλ πράγμα, το real thing σε απευθείας σύνδεση με τα Ιεροσόλυμα, μια προσφορά της Jesus Christ INC. Οι χριστιανοί λοιπόν, γυρίζουν στα σπίτια τους σε κλίμα πλήρους συγκίνησης και η ΔΕΗ των Ιεροσολύμων έχει σταθεί για ακόμη μία φορά στο ύψος της.
Αλλά όχι…η ιεροτελεστία δεν έχει τελειώσει ακόμη.
Πριν πέσουν με τα μούτρα στην ιερή μαγειρίτσα, χρησιμοποιούν το Άγιο Φως και σχηματίζουν ένα μπαρουτοκαπνισμένο σταυρό με τον καπνό του, στην είσοδο του σπιτιού τους.
Οποία Ιερή Γραφικότης!!!
Βέβαια την επόμενη εβδομάδα θα φωνάξουν τον Αλβανό της γειτονιάς τους να περάσει ένα σοβάτισμα, και του χρόνου πάλι να είμαστε καλά, αύριο τα αρνιά έχουν γύρισμα.


Γι’ αυτό σας λέω, ποτέ μην πατάτε την γιαγιά σας με την όπισθεν.
Ξέρετε πόσο έχει πάει ένας δίσκος πλατό σήμερα;
Που το ξέρετε, μπορεί να χάσετε την ευκαιρία να βάλετε την κόρη του πάτερ ανάσκελα στην Αγία Τράπεζα.
Έχετε το λόγο μου.
Είναι μεταφυσική εμπειρία,.
Μπορντό σεντόνια με χρυσοκέντητους σταυρούς να γλιστρούν στις απότομες στροφές, βιβλία βάρους 200 τόνων να γκρεμίζονται μαζί με μικρά κατάξανθα και αθώα αγγελάκια, σεραφείμ και χερουβείμ να τραγουδούν Billie Holiday, η Παναγία να γελάει απόκοσμα σαν υστερικό σκυλί και ο Άγιος Πέτρος με τον Huxley να χτυπάνε παλαμάκια τιγκαρισμένοι στην μεσκαλίνη.

Αυτό ρε μάγκες είναι αθλητισμός.

13 Comments:

Blogger TheDrude said...

Μα τι ΩΡΑΙΕΣ χριστιανικές στιγμές!

Το κεφάλαιο πάντως κόρες παπά χωριού με είχε απασχολήσει και έμενα κάποια παλαιοτέρη πιο ρομαντική εποχή της ζωής μου. Δεν ξέρω τι φταίει. ίσως η επιτηδευμένη πορνοδιαστροφική αθωότητα που εμπνέει το concept.

Πάντως εκτός της Αγίας Τράπεζας, νομίζω ότι και η περίπτωση του μητροπολιτικού θρόνου δεν πρέπει να σε αφήνει αδιάφορο.

Και φυσικά μην ξεχνάς την στιγμή της κορύφωσης να ασημώσεις τους ψάλτες για το ιδανικό soundtrack.

Όσο για το Άγιο Πάσχα σε χωριά, μου έχει λείψει τα τελευταία 4-5 χρόνια (όλο στα αλλόθρησκα εξωτερικά τύχαινε να ήμουν) οπότε φέτος λέω να το τιμήσω.

10:31 AM  
Blogger averel said...

Ρε φιλε, μεχρι πριν λιγο ημουν ευτυχης που δεν ειχα χωριο και το Πασχα το περναγα στην καλυτερη στο εξωτερικο και στη χειροτερη στο Χολαργο. Μετα το post αυτο, θελω να ερθω στο χωριο σου να δω τι πινεις. Για το Πασχα μονο. Μεσκαλινη ρε; Στην ελληνικη επαρχια; Απαπα

11:33 AM  
Blogger SputnikMonroe said...

ετσι, έτσι...

Ουζο-Μπύρα
Γαμάμε τον Φωστήρα
Κόκα-Μαύρο
Γαμάμε και τον Ταύρο

1:12 PM  
Blogger formerly known said...

Χειροκροτώ την κατάθεση ψυχής ενός αγνού, σημειολόγου Χριστιανού.

Αλλά... ούτε μια κουβέντα για τα φιλιά στις θείες με τη ντούγκλα στο μουστάκι; Ούτε μια κουβέντα για τις απειλές του παπά σε όσους αποχωρούν αμέσως μετά τις 12 ("όσοι δεν κάτσουν μέχρι το πρωί είναι Αντίχριστοι" κ.ο.κ.); Τσ, τσ, τσ, μου φαίνεται ότι gin met tonic και ξαφνικά ο χρυσός σταυρός εκεί ψηλά στο καμπαναριό της εκκλησίας έγινε η Lucy in the sky (with or without the diamonds, θα σας γελάσω και δεν το θέλω).

1:54 PM  
Blogger TheDrude said...

Φημολογείται ότι σε μοναστήρι της Βόρειας Εύβοιας με ευτραφής r'n'r μοναχούς πριν από κάποια χρόνια, ΚΛΕΙΔΩΣΑΝ την πόρτα του προαύλιου χώρου της μονής και ΑΝΑΓΚΑΣΑΝ γύρω στους 50 άπιστους που ήθελαν μόλις λάβουν το άγιο φως delivery να εξαφανιστούν για την άγια μάσα, τους ανάγκασαν επαναλαμβάνω να παραμείνουν μέχρι το τέλος της λειτουργείας!
Γιατί έτσι μας αρέσει η εκκλησία! Με τσαμπουκά και σθένος!

2:11 PM  
Blogger ilias n. said...

χαχα φίλε ντρουντ υπάρχει εκκλησάκι στα μέρη μου στα μεσόγεια όπου σερβίρει ο ίδιος ο παπάς τη μαγειρίτσα (που έχουν μαγειρέψει με τα χεράκια τους οι γεροντοκόρες της περιοχής) και έτσι όσοι πιστοί μένουν μετά τις δώδεκα απολαμβάνουν το υπερθέαμα παρέα με τις αγαπημένες τους γεύσεις. Όπως Village Gold Class!

2:23 PM  
Blogger SputnikMonroe said...

abnormal entity, έχετε δίκιο.
το ντουγκλοφκικό μουστάκι είναι αναπόσπαστο χαρακτηριστικό.

πάντως παιδιά, για να μιλήσουμε σοβαρά τώρα, κάτι πρέπει να γίνει με τους λαμογιέ χριστιανούς που την κάνουν πριν το σφυρίξει ο πάτερ.

προτείνω την εγκατάσταση τουρνικέ στις εξόδους, και στον ρόλο των ΜΑΤ, παπαδάκια-ζηλωτές που αντί για ρόπαλα θα κρατούν εξαπτέρυγα.

2:32 PM  
Blogger averel said...

επικροτω. Θα σκεφτω και αλλες λυσεις συντομα. πχ οποιος φευγει πριν την ωρα του, ενα γλωσσοφιλο απο την μυστακοφορο καλλονη που ατυχησε και αντι για αντρα, παντρευτηκε τον χριστιανισμο.

3:21 PM  
Blogger TheDrude said...

ξεκολλάτε διότι εχτές πέτυχα μία πρώην συμμαθήτητρια, η οποία μου είπε ότι πριν από κανά εξάμηνο η κολλητή της, και δικιά μου συμμαθήτρια, ξανθούλα από καλό υλικό, ξαφνικά βάρεσε μπιέλα, παράτησε τα πάντα και έγινε μοναχή σε ένα μοναστήρι κάπου στη Χαλκιδική.


... κάποιοι παπάδες περνάνε καλά!

4:20 PM  
Blogger SputnikMonroe said...

Πάρτε και σαουντρακ απο τον Λάκη
(τον Ψηλά Ρεβέρ, όχι τον γνωστό αρχισκόρερ της ΑΕΚ)

Ένα άχρηστο μουσείο το κεφάλι μου
Έριξα και ‘να μανίκι μες το χάλι μου
Σαν ταύρος σε υαλοπωλείο
Θα εφορμήσω
Αν ακούς ρίξε μπουκάλι μες τις θάλασσες
Να το πάνε στο Άγιο Όρος που με μάγεψε
Μου 'χει σπάσει η μύτη και συ γελάς
Όμως τα 'χω φτύσει κανονικά

Διαβάζω μυθιστορήματα, πάω εκκλησία
Σπάω σακούλες νύκτες στα ορνιθοτροφεία
Μοναχός στο Άγιο Όρος δυστυχώς
Κλασσικός τεμπέλης και λίγο εωσφόρος

-Τι; Και λίγο εωσφόρος;
-Ναι

Μοναχός στο Άγιο Όρος
Σχολή θα ανοίξω
Το πρόστυχό μου άλλοθί να καταπνίξω
Μοναχός στο Άγιο Όρος
Σχολή θα ανοίξω
Το πρόστυχό μου άλλοθί να καταπνίξω

Με τρελαίνει αυτός ο χώρος
Drive –in θα τον γεμίσω
Και με μικρά καλογριάκια θα το διακοσμήσω

Στην υπόγεια την disco παπαδοσκοτωμός
Να μπερδεύονται τα ράσα να γίνεται χαμός
Και όταν η νύκτα θα περάσει να 'μαστε καλά
Να πίνουμε τα γάλατα μέσα στα θυμιατά
Κι ο Θεούλης μας να έβρει που κρυβότανε αυτός
Αυτός είναι ένα ζιζάνιο, είναι διάβολος σωστός!

- Τι; Διάβολος σωστός;
- Ναι ρε διάβολος σωστός! Κουφέ!

Μοναχός στο Άγιο Όρος
Σχολή θα ανοίξω
Το πρόστυχό μου άλλοθί να καταπνίξω
Μοναχός στο Άγιο Όρος
Σχολή θα ανοίξω
Το πρόστυχό μου άλλοθί να καταπνίξω
Εεεεεεεεεεεε

6:17 PM  
Blogger beep beep said...

΄Η Παναγια να γελάει απόκοσμα σαν υστερικό σκυλί'
Νομίζω πως σας αγαπώ!(θα το έλεγα με στριγγή φωνή)

Ξεχάσατε να αναφέρετε τις ζαρτιέρες της παπαδιάς πάνω από μπούτια με έντονη τριχοφυία.

Ταπεινά δική σας.(φωνή ακόμα πιο στριγγή)

10:50 PM  
Blogger schottkey said...

Α, μα είσθε ιερόσυλος.

Εμάς εδώ ο παπάς όντως απαιτεί να μείνει ο κόσμος σε όλη τη λειτουργία μετά την ανάσταση-άσε που πρόπερσι σφύριξε την ανάσταση στις 23:45 με αποτέλεσμα να μας βρει το Χριστός Ανέστη στο δρόμο, μια χαρά, σταυροκοπιόμασταν μέσα στο αμάξι, και του χρόνου τέτοια κτλ.

Αν και κλου ήταν μια χρονιά που πήρε φωτιά η καούκα ενός γέρου μπροστά μου από λαμπάδα, με αποτέλεσμα να γεμίσει η ατμόσφαιρα υπέροχο άρωμα
-"ή εγώ πεινάω ή κάποιος έβγαλε τη μαγειρίτσα βόλτα"
-"μου μυρίζει θαύμα γεύση"

12:40 PM  
Blogger JesusTittyFuckingChrist said...

Ααααχ χωριο και συγχωριο

Μου θυμιζεις οταν ημανε παιδι του δημοτικου και με ειχανε φορτωσει στην καριολα την θεια μου στο χωριο.

Η οποια εκτοτε εχει χασει αντρα κι ενα γιο.Δεν την χαλασε.Του αλλουνου του γιου του εχει στριψει πιο πολυ και απο βιδα σε πιπα κωλο εμπλοκη με μπλακεντεκερ.

Τελος παντων ημανε στο χωριο και και εκανα μανιακο πεταλι στα χωματοχαρχαλα, προσπαθωντας να φανταστω τι μαλακιες θα ακουσω παλι απο τον ξαδερφο μου που μου εκανε μαθηματα μαθηματικων.
Τι να του πεις και αυτουνου του μαλακα που μου εκανε πολλαπλασιασμο μεσα σε ταβερνα?

I shit you not. Η θεια μου ειχε ταβερνα και τα παιδικα μου χρονια τα περασα με το "εφτασε" για καλημερα και τα μαλλια μου να βρωμανε μεσα στο κατακαλοκαιρο αλευρωμενο μπακαλιαρο. Ασε που ενω το δικο μου το κεφαλι ηταν πηγμενο με προσθαφαιρεσεις, τα αλλοιθωρα παιδια του θειου μου του Αριστου εγαμιοσαντο στο παιχνιδι. "Αντε να διαβασεις ρε" μου γκαριζανε. "Αντε να μαθεις να εστιαζεις στην ευθεια ρε γεννημενε λιμενεργατη" θα απαντουσα σημερα. Τωρα ομως τι να το κανεις?

Ιν ενι κειζ, εκει που εριχνα πεταλιες ακουω πανικοβλητη τη θεια μου να με μουγκανιζει και πηγα προς τα κει. Μηπως τελειωσε το λιθρινι? Μηπως την εκαναν οι κοτες? Οχι.Οχι.Πηρε φωτια το βουνο κι ερχεται προς τα εδω.Πυρκαγια, πυρκαγια εσενα εχω στην καρδια.

Εμενα εκεινη την στιγμη μου φανηκε θυαμασια ιδεα να μπω στις ψαροβαρκες, γιατι στο τσουτσουνι μου και το ταβερνειο.Τι περισσοτεροο ειχε το ασβεστοσπιτο απο το γρι γρι?

Εξαλλου να πω οτι ημανε και σαν εσενα συντροφε να γαμησω την κορη του παπα? Δεν ειχε ο γαμωκαριολος και το σκατωμενο κωλαρινι του αλλοιθωρου δεν μου ελεγε και πολλα.Τοτε.Τις προαλλες που τον ειδα οπισθιως με μαλλι στο ναυπηγειο κατι μου ειπε.

Κοινως εγω αυτο θυμαμαι.Μια γαμημενη πυρκαγια εγραψε το λευκωμα. Και δεν καηκε και το ταβερνειο. Τζαμπα κουλουριαστηκα σαν μαλακας πανω σε κατι μαριδες.

Φετος που θα παω για αρνι κατα κει θα ενημερωσω. Μεχρι τοτενες εχουμε...

2:12 PM  

Post a Comment

<< Home